Open Water zwemmen
De 'Lance van de lage landen', Van der Weijden
Print
Mail een vriendIn de Volkskrant komt verslaggever John Volkers terug op de wereldtitel, die Maarten van der Weijden in Sevilla behaalde op de 25 kilometer.
‘Ik ben de tweede Nederlandse wereldkampioen op een persoonlijk zwemnummer. En de eerste is mijn huidige coach, Marcel Wouda. Hoe bijzonder kan het zijn?’ Met een loftuiting voor zijn trainer, de wereldkampioen 200 meter wisselslag van 1998, begroette Maarten van der Weijden in Sevilla zijn overwinning op de WK open water over de afstand van 25 kilometer.
Hij werd na de loodzware exercitie in het 24 graden warme water van de Guadalquivir gebeld door premier Balkenende die hem toevertrouwde ‘ik heb van jou genoten’. De 2.02 metende reus uit Eindhoven ontving sms-jes van trainingsmakker Pieter van den Hoogenband, de drievoudig olympisch kampioen die nooit wereldkampioen werd.
Het werd een haast onwerkelijke, surrealistische dag die de wereldtitel bracht die Van der Weijden juist twee jaar eerder had willen halen. Toen beloofde hij, de leukemiepatiënt die in het gevecht met de levensbedreigende kanker zegevierde, een wereldtitel in Napels voor alle lotgenoten in ziekenhuizen.
Het kwam er in Italië niet van. De nummer twee van de Europese titelstrijd van die zomer, op het Balatonmeer in Hongarije, overschatte zichzelf. Hij werd vijfde en zesde in Napels. In Spanje, bij de WK van 2008, kwam het succes toen het niet meer verwacht werd.
Van der Weijden (27) had zich zondag op de 10 kilometer, de olympische afstand, geplaatst voor Peking. Na de vierde plaats op die afstand volgde twee dagen later het onverwachte brons op de 5 kilometer. ‘Voor mij was het toernooi eigenlijk achter de rug. Ik had mijn olympische ticket en mijn WK-medaille. Wat ik nog meer wilde, vroegen ze? Nou een eerste plek dan maar op de 25 kilometer.’
Het slotevenement had van de Nederlander afgelast mogen worden. Er werd onweer verwacht. In het Nederlandse kamp was gewed of Maarten in de eerste dan wel de tweede ronde de kant zou opzoeken, zoals hij vorig jaar deed bij de WK in Melbourne toen hij het zeewater te koud vond.
Deze keer stapte Van der Weijden niet uit. Hij voelde zich sterk en controleerde de race. Hij was het die in de slotkilometers de ontsnapte Bulgaar Stoitsjev achterhaalde. Hij ging de sprint aan die beslissend bleek te zijn. De Amerikaan Mark Warkentin kwam tot zijn heup, maar reikte niet verder.
Aan de kant vroeg Van der Weijden de Amerikaan wie er gewonnen had. Er was geen discussie. Jij was eerder, sprak de Yankee. De Nederlander won met een halve seconde voorsprong en geldt meteen als een medaillekandidaat voor de Spelen van Peking.
Van der Weijden zei na afloop dat zijn droom nu vervuld is. Hij had geen olympische droom toen hij in 2001 door acute lymfatische leukemie werd geveld. Toen hij daarvan na vier chemokuren en stamceltransplantatie herstelde, wilde de Noord-Hollander maar één ding: wereldkampioen worden. Het open water had nog geen olympische status.
‘Ik wilde laten zien dat er in het geval van kanker niet alleen maar verliezers zijn. Dat er ook mensen zijn die na zo’n ziekte wereldkampioen kunnen worden. Ik word er haast stil van nu het hier is gelukt’, aldus de wereldkampioen vanuit Sevilla.
Hij geldt als de Lance van de lage landen, als de Armstrong van de zwemsport. ‘Geef nooit op’, zegt hij dagelijks tegen iedereen die hem op zijn ziekte aanspreekt. Hij draagt de boodschap onvermoeibaar uit.
In Spanje, vijf jaar na zijn heroptreden in het WK-peloton, kreeg Van der Weijden opnieuw veel aandacht voor zijn overwonnen ziekte, maar nog meer voor zijn zwemkwaliteiten. Zijn trainer, Wouda, noemde hem de man met het beste race-inzicht. Dat beaamde de zwemmer direct.
Zijn andere kwaliteit volgens Wouda: ‘Maarten is snelste zwemmer op de laatste 700, 800 meter van een race. Dat is heel leuk met het oog op Peking. Hij moet alleen zorgen dat hij alert is en op 1500 meter van de meet in de goede positie ligt.’
De voorbereiding op de WK wordt voor Peking gekopieerd. Van der Weijden bracht weken door in een ‘hoogtetent’, waarin hoogtes tot vier kilometer werden nagebootst. Er waren dagen van de alternatieve hoogtestage dat hij 15 uur in zijn tent huisde. Al die offers in de voorbije drie maanden bleken van onschatbare waarde. Wouda: ‘En hij wordt nog steeds beter.’
Maarten van der Weijden te gast in Holland Sport
Aanstaande maandag is Maarten van der Weijden een van de gasten in het spraakmakende programma Holland Sport. Het gesprek met de nieuwe wereldkampioen zal onder andere gaan over het succes tijdens de WK in Sevilla, de zogenaamde “Hoogtetent” en natuurlijk de Olympische Spelen.
Holland Sport is elke maandag te zien om 20.30 uur op Nederland 3.
De aankomst van Maarten van der Weijden op Schiphol was reden voor het Sportjournaal om vrijdag opnieuw aandacht aan de kersverse wereldkampioen te besteden.
Edith van Dijk zilver 25 km, Linsy Heister 4e
Nog meer goed nieuws uit Sevilla: zilver voor Edith van Dijk op de 25 kilometer en een vierde plaats voor Linsy Heister bij haar WK-debuut op deze afstand!
Voor Edith van Dijk is de 25 kilometer de beste afstand uit haar loopbaan. Zij won vier keer de wereldtitel. Bij de WK in Perth 1998 behaalde zij brons, nadat zij vier jaar eerder inde achterhoede was geeindigd.
De Russin Popova behaalde de wereldtitel. Zij was twee seconden sneller dan Van Dijk. Het brons ging naar de Russin Pankina met ruime voorsprong op Heister.
Van Dijk sprak van een enorme opsteker. "Ik ben pas elf maanden weer bezig. Het geeft dan wel een extra mooi gevoel om dan weer een medaille te pakken. Dit is zo lekker richting de Olympische Spelen. Mijn zelfvertrouwen heeft een enorme injectie gekregen'', zei de veelvoudig wereldkampioene.
Na de laatste boei lag Van Dijk op kop, maar werd in de eindsprint geklopt door de Russin Ksenia Popova. "Het was wel jammer dat ze net nog over mij heen kwam. Maar het was na de vijf en tien kilometer ook al duidelijk dat ik aan mijn eindsprint moet werken. Ik ga me met een enorm goed gevoel voorbereiden op Peking.''
Uitslag
1. Ksenia Popova, RUS 5:27.48.2
2. Edith van Dijk, NED 5:27.50.3
3. Natalya Pankina, RUS 5.27.53.9
4. Linsy Heister, NED 5:28.08.8
5. Kate Brookes-Peterson, AUS 5:28.09.9
6. Marilyn Cadour, FRA 5:28.12.9
7. Shelley Clark, AUS 5:28.22.7
8. Laura la Piana, ITA 5:29.05.2
9. Esther Nuñnez, ESP 5:35.57.5
10. Elena Martinez, ESP 5:37.51.5
Er waren 17 deelneemsters. De Chinese Li Hong kreeg een rode kaart en werd gediskwalificeerd.
Landenklassement
In het landenklassement was Rusland een klasse apart met totale overheering bij de dames (3x goud) en één wereldtitel bij de heren. Op de tweede plaats eindigde Nederland. Daarachter kwamen Duitsland, de Verenigde Staten en het gastland Spanje
